Ako lažu negatori genocida, ne lažu zločinci: Ratni zločinci, priznanje krivice

11 06 2017

NEGATORIMA GENOCIDA: PRIZNANJA KRIVICE O ZVJERSKI POČINJENIM ZLOČINIMA, UKLJUČUJUĆI I ZLOČINE GENOCIDA / ICTY

ČASNI SUDE:

Priznanje krivice: Biljana Plavšić, (ICTY)

Biljana Plavšić je gotovo cijelo jednu deceniju počevši od 1990. godine bila vodeća politička ličnost bosanskih Srba i zauzimala je visoki položaj prije, tokom i nakon sukoba 1992.-1995. godine. Kao član najužeg rukovodstva bosanskih Srba planirala je, podsticala, kreirala, sprovodila i učestvovala u progonu bosanskih Muslimana, bosanskih Hrvata i drugog nesrpskog stanovništva u 37 opština u Bosni i Hercegovini. Prihvatila je i podržavala kampanju etničkog razdvajanja koja je imala za posljedicu smrt i protjerivanje hiljada i hiljada ljudi iz opština u Bosni i Hercegovini u veoma brutalnim uslovima, time što je pozivala paravojne snage iz Srbije da pomognu snagama bosanskih Srba u ostvarivanju cilja razdvajanja etničkih grupa upotrebom sile. Pretresno vijeće je zaključilo da bi njeno potvrdno izjašnjavanje o krivici, kao i njen izjava o kajanju, treba imati pozitivan uticaj na proces pomirenja u Bosni i Hercegovini. Osuđena je na 11 godina zatvora.

Priznanje krivice: Dragan Obrenović, (ICTY)

Dragan Obrenović je bio viši oficir i komandant u vojsci bosanskih Srba. Osuđen je za progone putem ubistva stotina civila bosanskih Muslimana u Srebrenici i oko nje. U skladu sa sporazumom o potvrdnom izjašnjavanju o krivici, Obrenović je pristao da svjedoči u drugim postupcima pred Međunarodnim sudom, uključujući i u suđenjima koja se odnose na Srebrenicu. Osuđen je 17 godina zatvora.

Priznanje krivice: Miodrag Jokić, (ICTY)

Miodrag Jokić je bio komandant 9. vojnopomorskog sektora (VPS) Jugoslovenske ratne mornarice, koja je bila odgovorna za napad na grad Dubrovnik u južnoj Hrvatskoj i njegovoj okolici 6. decembra 1991. Vojnici pod njegovom komandom granatirali su područje Starog grada Dubrovnika, koji je na UNESCO-voj listi mjesta svjetske kulturne baštine, usljed čega su dva civila poginula, a tri ranjena. Razorene su i uništene zgrade, ustanove namijenjene religiji, dobrotvornim svrhama, obrazovanju, umjetnosti i nauci, te istorijski spomenici. Kao komandant, on nije preduzeo nužne mjere da spriječi ili zaustavi granatiranje ili da naknadno kazni odgovorne. U vrijeme predaje, Miodrag Jokić je bio najviši oficir JNA koji se dobrovoljno predao, a njegovo potvrdno izjašnjavanje o krivici je pomoglo da se skine veo šutnje koji je obavijao granatiranje Dubrovnika. Značajno je sarađivao s Tužilaštvom i učestvovao je u političkim aktivnostima koje su imale za cilj promicanje mirnog rješenja sukoba u regiji. Osuđen je na 7 godina zatvora.

Priznanje krivice: Damir Došen, (ICTY)

Damir Došen je od 3. juna do početka avgusta 1992. bio vođa smjene od 6 do 12 stražara u zloglasnom zatočeničkom logoru Keraterm, koji su snage bosanskih Srba formirale sredinom 1992. godine u krugu fabrike keramičkih proizvoda na istočnom kraju grada Prijedora u sjeverozapadnoj Bosni i Hercegovini. Dozvolio je progone i prešutno prihvaćao nasilje nad zatočenicima u logoru, uključujući premlaćivanja, silovanje, seksualno zlostavljanje i ubistva, kao i maltretiranje, ponižavanje i psihološko zlostavljanje. Zloupotrijebio je svoj položaj od povjerenja. Međutim, stepen otežanja bio je ograničen u svjetlu ograničene prirode njegovih ovlasti, a kao komandant smjene straže on je često koristio svoj položaj kako bi poboljšao užasne uslove koji su vladali u logoru. Osuđen je na 5 godina zatvora.

Priznanje krivice: Dragan Kolundžija, (ICTY)

Dragan Kolundžija je od početka juna do 25. jula 1992. bio vođa smjene straže u zloglasnom zatočeničkom logoru Keraterm, koji su snage bosanskih Srba formirale sredinom 1992. godine u krugu fabrike keramičkih proizvoda na istočnom kraju grada Prijedora u sjeverozapadnoj Bosni i Hercegovini. Time što je nastavio biti vođa smjene, iako je znao da se zatočenici drže u nehumanim uslovima i da su podvrgavani premlaćivanju, silovanju, seksualnom zlostavljanju i ubijani, zloupotrijebio je svoj položaj povjerenja nastavljajući rad kao vođa smjene. Međutim, Pretresno vijeće je saslušalo mnogo dokaza o njegovim naporima da olakša teške uslove u logoru za mnoge zatočenike. Osuđen je na 3 godine zatvora.

Priznanje krivice: Dragan Nikolić, (ICTY)

Dragan Nikolić je bio upravnik zatočeničkog logora Sušica, koji su srpske snage osnovale u opštini Vlasenica u istočnoj Bosni i Hercegovini, od početka juna 1992. do njegovog zatvaranja krajem septembra 1992. U vrijeme dok je bio komandant logora, Dragan Nikolić je učestvovao u stvaranju i održavanju atmosfere terora i sistematskog sadizma za muslimanske i druge nesrpske zatočenike. Lično je ubio devet ljudi, zatočenike je u nekim slučajevima pretukao na smrt, a druge je mučio tokom njihovog zatočenja. Pod njegovim vođstvom, žene svih starosnih doba silovane su i seksualno zlostavljane. Njegovo izjašnjavanje o krivici odražava njegovo prihvatanje odgovornosti za te zločine. Osuđen je na 20 godina zatvora.

Priznanje krivice : Momir Nikolić, (ICTY)

Momir Nikolić je bio pomoćnik komandanta za bezbjednost i obavještajne poslove vojske bosanskih Srba. Nikolić se nalazio u središtu zločina koji su počinjeni nakon pada Srebrenice u julu 1995. godine. Nije se ni u čemu usprotivio onome što mu je bilo izneseno kao plan: da se muslimanske žene i djeca deportuju, a da se muškarci Muslimani odvoje, pritvore i nakraju pobiju. Nije učinio ništa da spriječi premlaćivanja, poniženja i ubistva hiljada ljudi i lično je koordinisao otkopavanje i ponovno zakopavanje tijela Muslimana. Svjedočio je u drugim postupcima pred Međunarodnim sudom, između ostalog na suđenjima protiv dvojice njegovih saoptuženih Blagojevića i Jokića. Osuđen je na 20 godina zatvora.

Priznanje krivice: Duško Sikirica, (ICTY)

Duško Sikirica je bio komandant obezbjeđenja u zloglasnom zatočeničkom logoru Keraterm, koji su snage bosanskih Srba formirale sredinom 1992. godine u krugu fabrike keramičkih proizvoda na istočnom kraju grada Prijedora u sjeverozapadnoj Bosni i Hercegovini. Znao je za nehumane uslove u logoru, kao i da su zatočenici premlaćivani, silovani, seksualno zlostavljani i ubijani, te nije spriječio ljude izvan logora da ulaze u logor i zlostavljaju zatočenike. Ubio je jednog zatočenika u logoru tako što mu je pucao u glavu. Izvođenje dokaza tokom ovog suđenja dalo je jasniju sliku događaja u Keratermu. Osuđen je na 15 godina zatvora.

Priznanje krivice: Predrag Banović,(ICTY)

Predrag Banović je bio stražar u zloglasnom zatočeničkom logoru Keraterm, koji su snage bosanskih Srba formirale sredinom 1992. godine u krugu fabrike keramičkih proizvoda na istočnom kraju grada Prijedora u sjeverozapadnoj Bosni i Hercegovini. Banović je učestvovao u zlostavljanju i progonu zatočenika u logoru. Učestvovao je u ubistvu pet zatočenika koje je bilo posljedica njihovog premlaćivanja, kao i u premlaćivanju 27 zatočenika pomoću palica za bejzbol, policijskih palica i kablova s gvozdenim kuglicama. Pretresno vijeće je smatralo da njegovo priznanje krivice doprinosi tome da Međunarodni sud ostvari svoj temeljni zadatak utvrđivanja istine, te da je njegovo kajanje za počinjene zločine iskreno. Osuđen je na 8 godina zatvora.

Priznanje krivice: Darko Mrđa, (ICTY)

Darko Mrđa je tokom 1992. godine bio pripadnik tzv. “interventnog voda”, specijalne policijske jedinice bosanskih Srba u gradu Prijedoru u sjeverozapadnoj Bosni i Hercegovini. Zajedno sa drugim pripadnicima interventnog voda, lično je učestvovao u izvođenju, čuvanju, sprovođenju, streljanju i ubistvu više od 200 nenaoružanih muškaraca na Korićanskim stijenama 21. avgusta 1992. Samo 12 muškaraca je preživjelo taj pokolj. Složio se da će surađivati s Tužilaštvom, a njegovo izjašnjavanje o krivici je pomoglo da se utvrdi istina o zločinima počinjenim nad nesrbima. Osuđen je na 17 godina zatvora.

Priznanje krivice: Milan Simić, (ICTY)

Milan Simić je tokom 1992. godine bio pripadnik Kriznog štaba bosanskih Srba i predsjednik Skupštine opštine Bosanski Šamac u sjeveroistočnoj Bosni i Hercegovini. Zajedno s nekolicinom drugih muškaraca, lično je pretukao četvoricu zatočenika u osnovnoj školi u Bosanskom Šamcu, kao i jednog muškarca za kojeg se znalo da boluje od srčane bolesti. Nogama je udarao te muškarce u predio genitalija i tokom premlaćivanja ispaljivao metke iznad njihovih glava. Milan Simić se dobrovoljno predao Međunarodnom sudu. Osuđen je na 5 godina zatvora.

Priznanje krivice: Dragan Zelenović, (ICTY)

Dragan Zelenović je bivši pripadnik Vojske Republike Srpske i de facto vojni policajac u gradu Foči u jugoistočnoj Bosni i Hercegovini, u blizini granice sa Srbijom i Crnom Gorom. Silovao je i mučio nekoliko žena i djevojaka bosanskih Muslimanki, uključujući djevojku staru 15 godina, tokom njihovog zatočeništva u zatočeničkim objektima u opštini Foča. Ženama koje su se opirale njegovim seksualnim napadima, prijećeno je smrću ili su premlaćivane. Kao dio sporazuma o krivici, Dragan Zelenović je pristao da pruži istinite i potpune informacije, te da svjedoči u postupcima pred MKSJ. Osuđen je na 15 godina zatvora.

Priznanje krivice: Ranko Češić, (ICTY)

Ranko Češić je bio pripadnik Teritorijalne odbrane bosanskih Srba pored Brčkog u sjeveroistočnoj Bosni i Hercegovini, a od maja 1992. bio je pripadnik specijalnog policijskog voda u stanici policije Brčko. U tom svojstvu jedan od zadataka bio mu je da uhapsi imenovane nesrbe i da ih dovede na ispitivanje u policijsku stanicu ili u zatočenički logor Luka, gdje je tukao, ubijao i ponižavao zatočenike. Priznao je da je ubio ukupno 10 osoba, od kojih su dvije umrle usljed posljedica premlaćivanja, a petorica drugih muškaraca su ubijeni iz vatrenog oružja. Ranko Cešić je značajno sarađivao s Tužilaštvom i pristao da svjedoči u drugim postupcima pred Međunarodnim sudom. Osuđen je na 18 godina zatvora.

Priznanje krivice: Stevan Todorović, (ICTY)

Stevan Todorović je od aprila 1992. do decembra 1993. bio načelnik policije i član srpskog Kriznog štaba u Bosanskom Šamcu u sjeveroistočnoj Bosni i Hercegovini. Vršio je progone nesrpskih civila na političkim, rasnim i vjerskim osnovima. Tokom perioda od osam mjeseci, tukao je i mučio muškarce, te naredio i učestvovao u ispitivanju zatočenika i prisiljavao ih da potpišu lažne izjave. Izdavao je naređenja i direktive koji su kršili pravo nesrpskih civila na jednakost pred zakonom. Stevan Todorović je pristao sarađivati s Tužilaštvom putem davanja istinitih i potpunih informacija i svjedočenja u predmetu protiv svojih ranijih saoptuženika. Pretresno vijeće je uzelo u obzir i njegovu želju da svoje kajanje pretvori u pozitivno djelovanje na način da doprinese pomirenju u Bosni i Hercegovini. Osuđen je na 10 godina zatvora.

Priznanje krivice: Ivica Rajić, (ICTY)

Ivica Rajić je bio komandant jedinica snaga bosanskih Hrvata — Hrvatskog vijeća obrane (HVO) — sa sjedištem u Kiseljaku, gradiću u središnjoj Bosni i Hercegovini. Komandovao je snagama koje su napale i opljačkale selo Stupni Do. Taj napad je rezultirao smrću najmanje 37 civila bosanskih Muslimana i uništenjem sela. Snage pod njegovom komandom takođe su izvršile napad na obližnji gradić Vareš i pri tome zatočile oko 250 muškaraca bosanskih Muslimana, fizički i psihički zlostavljale njihove porodice i druge stanare, te seksualno zlostavljale žene. Ivica Rajić je u znatnoj mjeri sarađivao s Tužilaštvom, dostavio i potvrdio vjerodostojnost raznih važnih dokumenata, te potvrdio brojne važne činjenice. Osuđen je na 12 godina zatvora.

Priznanje krivice: Milan Babić, (ICTY)

Milan Babić je od avgusta 1991. do februara 1992. obavljao dužnost premijera/predsjednika vlade samoproglašene Srpske autonomne oblasti (SAO) Krajine, a zatim predsjednika Republike Srpska Krajine (RSK) u Hrvatskoj. Milan Babić je svjesno i hotimično učestvovao u kampanji progona usmjerenoj protiv nesrpskog stanovništva. Bio je svjestan toga da se čine zločini kao što su zlostavljanje po zatvorima, deportacije, prisilno premještanje i uništavanje imovine, i znao je da se tokom prisilnog premještanja ubijaju civili. Podržavao je i učestvovao u vojnom zauzimanju teritorija, te podsticao i pomagao nabavku oružja. Na javnim manifestacijama i u sredstvima javnog informisanja držao je huškačke govore na nacionalnoj osnovi, a takva propaganda je dovela do erupcije nasilja nad hrvatskim i drugim nesrpskim stanovništvom. Izjasnio se krivim i pristao da svjedoči pred Međunarodnim sudom u predmetu Milošević. Osuđen je na 13 godina zatvora.

I, mnogi drugi…

Izvor: International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY)

Advertisements

Akcije

Information

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava / Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava / Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava / Promijeni )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Odjava / Promijeni )

Povezivanje na %s




%d bloggers like this: